We volgen weer het gebruikelijke ochtendritueel. Koffer pakker, kamer rondkijken, auto inpakken. Dan gaan we weer verder. Ik rij het eerste stuk. Voor El Paso wordt het spannend op de snelweg. We zien State Troopers in de berm staan. Zwaailichten, gewoon alles d’r op en d’r aan. Even verderop rent een trooper de weg over om een spijkermat klaar te leggen. 
Alles wijst op een achtervolging van een auto. En inderdaad, in de achteruitkijkspiegel zie ik zwaailichten en knipper koplampen dichterbij komen. Niet veel later rijdt er een zilveren Mercedes op hoge snelheid voorbij, gevolgd door een tiental State Troopers. Ze zijn zo weer uit beeld verdwenen. De afronding van dit alles maken we ook mee. De Mercedes is ingesloten, hij is er zeker niet krasvrij vanaf gekomen. De auto zit goed in elkaar. Ingrid, die als bijrijder zit, heeft alles gefilmd en gefotografeerd. De nodige OMG vliegen in het rond. Mijn gevoel precies zo.
Verder op de dag stoppen we nog bij een tankstation/souvenirwinkel. Bij sleutelhangers met namen kijk ik altijd of mijn naam er tussen zit. Verbazingwekkend, er hangt nog één Bert tussen alle namen. Die is voor mij. Samen met een koelkastmagneet en een peper-en-zoutstel (met jaknikker) loop ik weer naar buiten.
Onderweg naar Sun City stoppen we nog een paar keer. Plaspauze en de inwendige mens versterken. Veel dingen bij de tankstations zijn schreeuwend duur. Altijd al, maar nu nog erger. De heffingen van President Trump hebben hier ook hun uitwerking. Een zak chips voor zeven dollar gaat toch echt te ver. Beef Jerky van $20,- per zak kan me echt niet overhalen om het te kopen.
In Arizona stoppen we nog een laatste keer bij The Thing. 
Onderweg veel billboards hier van gezien. Tekst als, prepare to be amazed maakt echt wel nieuwsgierig. Zo tegen 17:00 zijn we in Sun City, een buitenwijk van Phoenix. Familie van Ingrid woont daar. Zij gaat hier overnachten, ik rij naar een Motel 6 om me alvast in te checken. Iedere keer dat ik de auto start geeft hij een geluidsignaal. De tank is bijna leeg. Na het inchecken en opfrissen gooi ik de tank vol. Voor ruim $50,- gaat erin. Best wel veel.
Met avondeten krijgen we meatloaf, petato pie en een frisse salade. Ze hadden gevraagd wat we wilden eten. Van meatloaf heb ik altijd op televisie gehoord, dat wil ik wel eens proberen. Pete, de man van Jolande heeft dat gemaakt. Het smaakt prima.
Ingrid is met Jolande veel aan het praten, groot deel van de conversatie gaat over de familieleden die ze samen hebben. Zeer begrijpelijk. Tegen 20:30 vind ik het genoeg en ga naar naar mijn motelkamer toe. Nog even de dag mentaal verwerken. Mijn dagboek op de laptop bijwerken. En dan maar toch onder de wol. De ogen zijn erg moe geworden.
Achtervolging nabij El Paso Texas
